X
تبلیغات
نماشا
رایتل
سه‌شنبه 22 فروردین‌ماه سال 1385

 

اشاره :
موضوع نمایش برنامه‌های تلویزیونی روی تلفن همراه موضوع تازه‌ای نیست. اما خدماتی که تا به امروز در این زمینه عرضه می‌شد خیلی محدود بودند و فناوری مربوطه هنوز نقص داشت. اما در نمایشگاه CES 2006 معلوم شد که اوضاع دارد تغییر می‌کند. ادواتی که بتوانند برنامه‌های تلویزیونی مورد علاقه شما را هر کجا که هستید همراه‌تان بیاورند در این نمایشگاه فراوان بودند.


تلویزیون همراه‌
نمایشگرهای کوچک دارند جای بیشتری در بازار برای خود باز می‌کنند و در این میان تلفن همراه از بقیه مهمتر است. به عنوان مثال، شرکت Verizon Wireless 
در نظر دارد تعداد کلیپ‌های ویدئویی قابل دانلود خود را که به مشتریان V Cast عرضه می‌کند افزایش دهد. سال گذشته نیز این شرکت با خرید MCI، گام دیگری در جهت مبارزه با رقبا برداشت.

به گفته پاتریک کیمبال از وریزون: <مردم همیشه در خانه نیستند، همیشه در دفتر کار نیستند، هر کجا بروند تلفن همراه‌شان را با خود می‌برند و با تلفن همراه می‌توانند به این نوع محتوا دسترسی داشته باشند. همه راضیند که در ازای این راحتی و سهولت هزینه‌ای جزئی نیز بپردازند>.

سرویس ویدئو روی تلفن همراه به دو صورت عرضه می‌شود: کلیپ‌های قابل دانلود و پخش مستقیم جریانی. سرویس MobiTV که در حال حاضر روی 60 مدل تلفن همراه عرضه می‌شود، حالا قرار است روی دستگاه‌های WiFi نیز بیاید. برنامه‌های تلویزیونی غالباً روی نمایشگر 5/1 اینچی ناقص دیده می‌شوند، ولی تهیه‌کنندگان تلویزیونی اخیراً دارند این موضوع را مورد توجه قرار می‌دهند.

به گفته دیوید وتستون، از MobiTV: <امروزه برنامه‌سازان بیشتری به تولید محتوای مخصوص برای موبایل می‌پردازند. آنها بیشتر سعی می‌کنند از نمای نزدیک تصویربرداری کنند و از نماهای دور که عملاً چیزی از جزئیات آن قابل تشخیص نیست صرف‌نظر می‌کنند>.

شرکت‌های دیگری نیز در این زمینه فعال هستند، از جمله PocketDISH
، و بسیاری از بازیگران بزرگ به وسایل دست‌گرفتنی شما چشم دوخته‌اند؛ که گوگل، سونی و اینتل فقط سه مورد از آنها هستند.

با این وجود، اگر نتوانستید برنامه‌های مناسبی برای دستگاه خود پیدا کنید، همیشه این امکان وجود دارد که خودتان به ضبط یک برنامه بپردازید. نرم‌افزار ZENcast محصولی از Creative است 
که به مشتری امکان می‌دهد به ساخت و مدیریت ویدئو بلاگ‌هایی بپردازد که بعداً روی دستگاه‌ قابل انتقال است.

دستگاهی که در این چند ماه اخیر خیلی سروصدا کرده قطعا ًiPod ویدئویی اپل است. اپل با این محصول خود باعث شده دستگاه‌های قابل حمل پخش‌کننده ویدئویی سهم بیشتری از ویترین فروشگاه‌های لوازم الکترونیکی را به خود اختصاص دهند.

سایر شرکت‌هایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند ظاهراً از پیشروی اپل ناراضی نیستند، چرا که می‌بینند توجه مردم به این دستگاه‌ها کلاً بیشتر از گذشته شده است.

داگلاس مایر، از شرکت Archos Inc 
<پدیدهiPod از جهاتی به ما ضربه زده، در این مورد شکی نیست، اما از جهتی ما را در انقلاب ویدئویی به جلو رانده است. ما صاحب فناوری‌ای هستیم که آنها هیچ حرفی در این مورد ندارند. آنها یک پخش‌کننده قابل دانلود دارند، ما چیزی داریم که از تلویزیون زنده ضبط می‌شود. عملاً هیچ کس هنوز در این زمینه محصولی ندارد. به همین دلیل Archos می‌تواند پیشرو بازار باشد و نام خود را بیش‌ازپیش معرفی کند>.

Slingbox Mobile نمونه ارتقاء یافته Slingbox قدیمی است، دستگاهی که از طریق ارتباط باند پهن می‌تواند ویدئو را به کامپیوتر شما ارسال کند.

به گفته بلیک گریگوریان از اسلینگ‌باکس: <کار جدید ما که در سال 2006 عرضه خواهیم کرد یک نرم‌افزار است که امکان تماشای تلویزیون را روی گوشی تلفن همراه فراهم می‌سازد. و اصلاً برای آن مهم نیست کجای دنیا باشید>.

غیر اشتراکی بودن، سرویس اسلینگ امتیاز بزرگی برای آن محسوب می‌شود. شرکت‌های تأمین‌کننده محتوا مات و مبهوت مانده‌اند. آنها نمی‌دانند به فروش کلیپ‌های نمایشگرهای کوچک ادامه بدهند یا این کسب و کار را کنار بگذارند و یک سری تبلیغات تازه را برای تلویزیون شروع کنند.

سودای تلویزیون‌
با این که برنامه‌های تلویزیونی دارند کوچک می‌شوند تا در نمایشگرهای فشرده‌ای چون تلفن همراه قابل نمایش باشند، اما به نظر می‌رسد خود دستگاه تلویزیون دارد بزرگ می‌شود، مدل‌های تخت، پلاسما، LCD و غیره کم نبودند، حالا یک کلمه اختصاری دیگر هم به این جمع اضافه شده: SED.

اسکات رامیرز، از شرکت توشیبا توضیح می‌دهد: .

من که هر کار کردم نتوانستم ترجمه‌ای برای آن پیدا کنم. ولی ظاهرا ً SED یک فناوری نمایشگر تخت است که مدعی است از بقیه تلویزیون‌های امروز موجود در بازار بهتر است.

خود رامیرز اضافه می‌کند: <دو نوع نمایشگر تخت داریم: LCD و پلاسما، که هر دو خوب هستند، اما SED معرکه است>.

متأسفانه تا پایان سال 2006 نمی‌توانید این تلویزیون‌ها را در فروشگاه‌ها ببینید، به همین دلیل بود که صف غرفه‌های توشیبا و کانن، که در این پروژه با هم شریکند، در نمایشگاه CES بسیار طولانی بود.

ولی فقط کیفیت تصاویر تلویزیونی نیست که دارد تغییر می‌کند، بلکه نحوه تعامل ما با تلویزیون هم دستخوش تحولاتی خواهد شد. لابد تا به حال از IPTV چیزی شنیده‌اید. خیلی‌ها در بازار تعریف ساده‌ای از <تلویزیون اینترنتی> ارائه می‌دهند که نام کامل آن Internet Protocol Television است.

رکس وانگ از شرکت DvaeTV می‌گوید: . فیلیپ اسمیت ازComplete Media System هم این گونه توضیح می‌دهد: <همان تلویزیون است که این دفعه روی اینترنت جاری شده است>.

این تعاریف اگر چه از نظر بازار صحیح است، اما به لحاظ فنی قابل قبول نیست. دیوید کالیش از شرکت روکوس وایرلس علت را چنین توضیح می‌دهد: < IPTV تلویزیون روی اینترنت نیست، بلکه اساساً گرفتن جریان یا برنامه‌های تلویزیونی و قراردادن آن در همان پروتکلی است که برای اینترنت به کار می‌رود.
 
خیلی‌ها در این مورد سردرگم می‌شوند. شرکت‌های زیادی وجود دارند که تأمین محتوا می‌کنند، مثل CBS، تایم وارنر، یا BBC. این شرکت‌ها دوست دارند محتوای خود را به صورت دیجیتالی نیز در دسترس قرار دهند. برای این منظور، باید مکانیزمی وجود داشته باشد که نه تنها محتوا را تحویل مصرف‌کننده خانگی بدهد، بلکه بعد از این که به دست مصرف‌کننده رسید، بتواند در خانه جابه‌جا شود>.

طبق تعریف سایت ویکی‌پدیا، در سیستم IPTV برنامه‌های تلویزیونی دیجیتال با استفاده از پروتکل اینترنت و از طریق اتصالات باند پهن به مشترکین این سرویس عرضه می‌شود. همراه با این سرویس، می‌توان سایر خدمات اینترنتی از قبیل دسترسی به وب یا VoIP را نیز ارائه داد.

پس مثل این که آدرسIP ناگهان اهمیت فراوانی پیدا کرده است. به همین دلیل است که شرکت‌های مخابراتی سراسر جهان دارند به هر دری می‌زنند که ارتباط باند‌پهن سریع‌تری به ما بدهند. آنها می‌خواهند به خط تولیدی بپیوندند که Video On Demand و جعبه جادویی قرن بیست و یکمی را برای مصرف کننده تأمین می‌کند که به آن <نمایش سه‌تایی> می‌گویند: یعنی سرویس تلفن اینترنتی، سرویس دیتا، و تلویزیون اینترنتی.

به اعتقاد فیلیپ اسمیت: <در آینده مردم دیگر لازم نیست کامپیوتری داشته باشند که در اتاق نشیمن خود گذاشته‌اند، بلکه دستگاهی می‌خواهند که الان به آن می‌گویند set top box. این دستگاه همان کارهای کامپیوتر شخصی را انجام می‌دهد، منتها شبیه به مجموعه دستگاه‌های صوتی-تصویری کنونی شماست>.

مایکروسافت هم به IPTV علاقه نشان داده است و دارد برای دستگاه‌های set top box نرم‌افزار می‌نویسد. ولی عجیب است که پیشوند MS و علامت تجاری مایکروسافت روی این نرم‌افزار فراموش شده است.

مزیت IPTV تعاملی بودن آن است؛ یک کانال ارتباطی دو‌طرفه که به عرضه هزاران کانال تلویزیونی، خدمات فروشگاهی، بازی‌های ویدئویی، و تبلیغات تعاملی می‌پردازد.

به گفته رکس وانگ <یکی از خوبی‌های سیستم Dave.tv  این است که ما یک سیستم خودانتشار داریم که شما می‌توانید فیلم‌های خودتان را با آن منتشر کنید. یا شاید شما یک فیلم‌ساز یا روزنامه‌نگار مستقل باشید و بخواهید مطالب خود را منتشر کنید تا بقیه مردم ببینند. یا بخواهید مطالب خود را بفروشید>.

دشوار می‌توان تصور کرد که کسی در آینده بتواند بدون اتصال باند پهن در این دنیا زندگی کند.